een internetforum is als een café. als je er niet bent, mis je niets.

Carolien (52) Ik ben loopbaancoach voor mensen met autisme. Er is me gevraagd of ik met regelmaat als deskundige mee wil werken aan een internetforum over autisme. Ik weet heel veel van autisme en de problemen die daar mee verband houden. Ik ben een vrouw met Asperger. Nadat ik mijn account heb aangemaakt, stroomt mijn mailbox dag en nacht vol met nieuwe berichten van het forum. Ik word er wanhopig en onrustig van. Ik heb beloofd om regelmatig mee te werken, maar met zoveel nieuwe berichten kan ik het niet lang volhouden. Ik raak overprikkeld van de informatiestroom die niet stoppen wil.Ik bespreek dit met Klazien Tempelaar mijn coach, die alles van mijn werk geweldig kan relativeren. Zij stelt twee mooie vragen: "Heb je ook afgesproken hoe vaak met regelmaat is? Is dat een keer per dag of een keer per week? En betekent het dan ook dat je alles moet volgen wat er op het forum wordt geplaatst?". Opeens begrijp ik dat mijn aanname over regelmatig meewerken wel eens heel anders bedoeld kan zijn. Ik heb er niets over afgesproken. De tweede vraag of ik alles moet volgen is een gewetensvraag. Ik wil álles volgen, maar ik kán niet alles volgen. Mijn hoofd kan al die informatie niet verwerken.Klazien Tempelaar zegt: "Een Internetforum is als een café, als je er niet bent, mis je niets". Dat is een mooie waarheid die ik een tijdje op me in wil laten werken. Ik hoef niet alles te willen volgen om als deskundige een waardevolle bijdrage te kunnen leveren. We loggen in en zetten alle vinkjes uit bij de berichten. Meteen stopt  de stroom aan berichten in mijn mailbox. Een zware last valt van mijn schouders.