blog

tijd inplannen in rode en groene blokken.

Jessica (45) Door niet aangeboren hersenletsel heb ik een hoofd met gebruiksaanwijzingen. Niet dat ik de regels altijd accepteer. Als ik teveel doe en te weinig rust neem, doet mijn hoofd alleen maar zeer en kan ik niets meer. Ik ben een ander mens geworden sinds in hersenletsel heb. Het liefst stort ik mezelf ongeremd in allerlei spontane acties, feestjes en gezellige ontmoetingen met mensen. Maar dat kan niet meer met dat hoofd van mij. Dat hoofd wil rust.Klazien Tempelaar heeft me geleerd om mijn werkdag in te delen in rode en groene blokken. Rode blokken voor tijd die energie kost. Groene blokken voor rust en activiteiten die energie geven. Als die rode en groene tijdsblokken met elkaar in balans is, gaat het goed met mij en met mijn hoofd. Ik vergeet het soms om voldoende groene tijd in te ruimen in mijn dag, dat moet ik dan meteen bezuren. Die rode blokken zijn niet voor niets rood. Rood is de kleur van teveel, van vuur, van gevaar. Ik heb groene tijd nodig om uit de gevarenzone te blijven van een overprikkeld hoofd. In de groene tijd komt mijn hoofd tot rust en laadt de batterij in mijn hoofd weer op.    

leer organiseren op je eigen manier

Fleur (42) in mijn hoofd buitelen altijd creatieve ideeën over en door elkaar. Ik vind het heerlijk om te brainstormen en plannen te maken. Maar de losse eindjes afronden kost me heel veel moeite. Alsof ik een berg beklim die te hoog en te stijl is. Ik worstel met de laatste loodjes. In het afgelopen jaar heb ik gebruik gemaakt van een professional organizingtraject door Klazien Tempelaar. door haar coaching heb ik geleerd om zelf oplossingen te bedenken. En mijn taken te organiseren en te ordenen op een manier die bij mij past. Voor werkschema's en lijstjes heb ik een grote aversie.  Nu besef ik dat ik vrij ben om dingen te doen op een manier die bij mij past. Ik koppel werkzaamheden aan elkaar op een manier die voor mij logisch is. Zo blijft de stroom van creatieve plannen in mijn hoofd doorgaan. De prijs voor meest geordende en gestructureerde vrouw zal ik wel nooit winnen, maar ik ben gelukkig en succesvol en dat vind ik belangrijker.

een toverspreuk voor een extra werkweek

Arne (36)  Ik wil een extra week toveren, om alle achterstanden van mijn werk weg te werken. Daarom doe ik een oproep voor een toverspreuk. Ik werk in een kantoortuin met veel collega's om me heen. In het kader van het nieuwe werken kan ik ook thuis werken, maar voor deze optie kies ik bewust niet. Ondertussen ervaar ik werkdruk door het werk dat op me wacht.Klazien Tempelaar is geen tovenaar, maar ze heeft wel een paar eye-openers gebracht. "Als je blijft doen wat je altijd doet, krijg je wat je altijd kreeg" zegt ze. "Wat kan je anders doen, om te bereiken dat je alle achterstanden wel kunt wegwerken?"We zijn samen allerlei optie gaan onderzoeken: telefonisch niet bereikbaar zijn? offline gaan? een wandeling maken om mijn batterij weer op te laden? onderduiken bij een klant? In eerste instantie zie ik alleen belemmeringen. Maar dan besef ik, dat ik alleen zélf kan zorgen dat mijn werkstress wordt omgebogen in  werkflow. In overleg met mijn leidinggevende, plan ik geconcentreerde werktijd in mijn agenda en ook rusttijd. In die pauzes neem ik afstand van alles. Ik sport mijn hoofd leeg van zorgen. En uit het niets borrelen er nieuwe ideeën op waardoor mijn werk in een nieuwe stroomversnelling komt. De rust en de focus keren terug en mijn berg met achterstallige werkzaamheden slinkt. Ik ben geslaagd als tovenaarsleerling.

mannen met het Klinerfeltersyndroom, een onbekende groep.

Leven met het Klinefelter syndroom.Robert (30) ik heet Robert en ik heb het Klinefeltersyndroom. Ik vind het pijnlijk om daar over te praten, want het is moeilijk om een Klinerfelter te zijn. En ik vind het ingewikkeld om mijn eigen gevoelens onder woorden te brengen en om bij anderen emoties te herkennen. Ik maak regelmatig een fout in het beoordelen van de emoties van anderen. Ik ben ongeremd zeggen ze. Gelukkig heb ik een goede leidinggevende. Zij heeft met mij afgesproken, dat ik mij moet richten op mijn taken en niet moet focussen op het contact met collega's. Dat geeft wel rust. Ik hoef nu niet steeds na te denken of ik het wel goed gezegd heb en of het wel goed overkomt. Ik besteed nu mijn energie aan mijn werk en doe het zo goed mogelijk.  Het helpt mij als anderen rustig praten, dan is het makkelijker voor mij om me rustiger te voelen. Ook heb ik geleerd om te vragen of instructies per mail naar mij toegestuurd kunnen worden. Dan kan ik het nog eens nalezen en vergeet ik niets. Soms is het te druk om mij heen en zijn er te veel prikkels. Daar kan ik niet goed tegen. Daarom heb ik nu een werkplek op een stille plek in ons kantoor gekregen. Lees meer: Leven met Klinefeltersyndroom door Hellen Kooijman ISBN 90-72219-15-5Kijk op www.klinerfelter.nleen site van de Nederlandse Klinefelter vereniging met veel informatie.

creatieve duizendpoot wil overzicht

Saartje (41):  Ik ben ondernemer en heb een bedrijf voor grafische vormgeving. En ik heb ADHD. Een inspirerende combinatie, vind ikzelf. Ik heb heel veel ideeën en plannen. En ben altijd met meerdere projecten tegelijk bezig. Heerlijk vind ik dat. Maar eerlijk gezegd, komt er van die ideeën en plannen in mijn hoofd nog niet zo veel uit. Ik kan er geen tijd voor vinden. En ik heb geen plek in mijn atelier om die plannen uit te voeren, want mijn atelier ligt vol met de projecten waarmee ik nu bezig ben. Soms word ik zo moe van mezelf. Gelukkig ken ik Klazien Tempelaar. Ze heeft me geholpen om structuur en overzicht te maken in mijn werkarchief. Mijn portfolio is nu op orde, zodat ik nieuwe opdrachtgevers mijn werk kan laten zien en ik heb weer overzicht in mijn werk tot nu toe.  De volgende stap is structuur aanbrengen in de plannen en ideeën voor de toekomst. Daar zijn we nu mee bezig. Ik verheug me er nu al op dat al die ideeën eindelijk uitgevoerd kunnen gaan worden. 

ik en mijn schaduw (verhaal uit ontmoeting met je schaduw)

"Het is nacht. Ik ben op een plek die ik niet ken en ik worstel langzaam en moeizaam in tegen een krachtige wind. Om mij heen is een dichte mist. Ik houd mijn handen rond een lichtje dat elk moment uit dreigt te gaan. Ik weet één ding zeker; ik wil mijn lichtje brandend houden, alles hangt ervan af.Plotseling doemt er een gigantische zwarte gedaante achter me op. Ondanks mijn paniek hier voor, ben ik me er tegelijkertijd van bewust dat ik mijn lichtje brandend wil houden, ongeacht het gevaar achter mij. Als ik wakker word, realiseer ik me, dat die gedaante mijn eigen schaduw is. In het leven geroepen door het lichtje in mijn handen dat zijn schaduw wierp op de dichte mist om me heen.Dat lichtje is mijn bewustzijn, het enige licht dat ik heb". vrij uit: ontmoeting met je schaduw uit 1991

ruimte in je hoofd en ruimte in je agenda versterken elkaar

Marcel: In ons bedrijf werken we met de App om to-do lijstjes te maken. En we werken met de agenda van Outlook. Prima systemen om mee te werken, maar toch merk ik dat het nog niet gestroomlijnd loopt. Ik dacht dat mijn strubbelingen met mijn beschikbare tijd, lag aan de beperkingen van de App of aan de digitale agenda in outlook. Maar het heeft vooral te maken met mijn eigen valkuilen. Ik plan mijn afspraken niet realistisch; ik heb steeds te weinig tijd gereserveerd. En als er dan een taak blijft liggen, plan ik het niet opnieuw in de agenda, maar probeer ik het te onthouden tot er zich een beter moment voor deze taak aandient. Klazien Tempelaar hield mij een spiegel voor en maakte mij attent op mijn niet productieve methode. "Wat heb je nodig om je hoofd leeg te houden voor je bedrijfsactiviteiten en hoe ga je ervoor zorgen dat alle taken die noodzakelijk zijn, gebeuren op een tijdstip dat het jou uitkomt?" Een goede vraag van Klazien. Mijn besluit is om elke dag een kwartiertje tijd te maken, om de taken van de afgelopen dag af te ronden, mijn agenda af te stemmen op mijn collega's en om de globale weekplanning voor elke volgende, nieuwe werkdag concreet in te vullen. Nu weten mijn werknemers waar ik naar toe ben/mee bezig ben. Ze hebben beter inzicht in hun eigen taken als gevolg van mijn werkzaamheden en ik heb meer ruimte in mijn hoofd omdat ik minder moet onthouden.

diepzinnige woorden en zorgzame daden. Een portret van een harde werker

Harm (50). Ik ben een geboren in Drenthe, de provincie waarin van oudsher niet gepraat wordt over hoe je jezelf voelt, wat je denkt en wat je zou willen. Ik heb van huis uit meegekregen dat het leven loopt zoals het loopt. Je behoort je werk goed, nauwkeurig en met zorg te doen. En verder stel je (jezelf) niet zoveel vragen. Zo doe ik het al jaren. Nu zit ik sinds kort in een groep. Tijdens de bijeenkomsten rollen veel vragen over tafel. Heel veel vragen. In eerste instantie wist ik geen antwoorden te vinden in mijzelf. Maar nu, na een paar bijeenkomsten borrelt in mij toch van alles op. Ik word door deze netwerkgroep op ideeën gebracht. Er zijn veel meer mogelijkheden dan ik ooit alleen had kunnen bedenken. Dat is verwarrend en lastig maar ook bevrijdend voor mij. Ik leer in deze groep dat ik niet alles zelf hoef te kunnen en zelf hoeft te doen. Er is een netwerk van deskundigen die met veel plezier en vakkennis de last die ik ervaar, makkelijker maken.

een portret: mijn hyperfocus stoppen. En mijn neiging om door te draven

Lisanne : Ik ben politiek geëngageerd, vooral de plaatselijke politiek van mijn stad heeft erg mijn hart. Ik voel me betrokken bij de onderwerpen waarbij de kwetsbare burgers van mijn stad in het gedrang komen. Aan de grondige onderbouwing van mijn argumentatie met betrekking tot nieuwe besluitvoering, besteed ik veel aandacht. Ook aan wikken en wegen wat de meest praktische oplossingen is voor een probleem waar de burgers uit mijn stad tegen aanlopen, besteed ik veel zorg en aandacht. Ik doe het met liefde en plezier, maar deze taak kost me ook veel energie. En die energie kan ik soms niet meer opbrengen. Ik weet inmiddels mijn valkuil en wat ik kan doen, als ik het gevoel heb, een (te) zware last te torsen. Ik stop en neem wat afstand en kijk naar mezelf en de taak die me opslokt. De zin moet-ik-dit-nu-doen is een eye-opener voor me geworden. Elk woord in deze korte zin draagt een vraag in zich. Ik moet niets, ik wil het. Ik hoef het niet allemaal zelf te doen, ik kan ook anderen vragen. En het hoeft ook niet altijd NU meteen.

een draaikolk vol gedachten in mijn hoofd

Rosalie: Ik heb ADHD. Mijn gedachten zijn als (lucht)belletjes in mijn hoofd. Als ik veel gedachten heb, zit mijn hoofd vol belletjes. Hoe drukker het wordt in mijn hoofd, hoe harder de belletjes, als in een draaikolk, gaan ronddraaien in mijn hoofd. Mijn gedachten vliegen door mijn hoofd en ik kan ze niet meer pakken. Het is dan chaos in mijn hoofd.Ordening aanbrengen is een lastige opgaaf voor mij. Bij elk papiertje dat ik wil opruimen, schieten er allerlei gedachten door mijn hoofd. En die gedachten voeren mij weg van mijn voorgenomen taak om dit papier op te ruimen. Ik bedenk van alles en kom tot niets.Klazien Tempelaar helpt me focussen: één ding tegelijk. Maar dat blijft moeilijk voor mij. Als ik een wens zou mogen doen, wens ik grip op de gedachtestroom in mijn hoofd.

Pagina's