Blog

Overal internet en fietsen.

Op de camping in Italië waar wij vakantie vieren is geen gratis wifi. Ook niet in het restaurant waar het wel op de deur staat. De eerste dagen mis ik het contact met mijn vrienden en de wereld van mijn werk. Later zakt dat gevoel van gemis en besef ik hoe vreemd het is dat ik niet zonder internet kan. Ik maak met mezelf de afspraak dat ik tijdens mijn vakantie geen gebruik maak van internet, om mezelf te testen of ik gehecht of verslaafd aan internet ben. Het is me gelukt. Eenmaal thuis communiceren onze kinderen weer via hun mobiel. Als we - net als in de vakantie - gezellig bij elkaar zitten, kijken ze steeds op hun mobiel wat er gaande is. Ik besef dat het ontbreken van een wifiverbinding een van de pluspunten uit de vakantie is; daar hadden we alle tijd om met alle aandacht voor elkaar een gesprek te voeren.

van een afstandje naar jezelf kijken in de vakantie

Mats: "Ik ben zelfstandig professional geworden omdat vrijheid me aantrekt. Ik wil graag doen wat ik aantrekkelijk vind om te doen. Ook dit jaar wil mijn partner graag op vakantie naar de zon. Maar ik heb haar verteld dat daarvan geen sprake kan zijn. Ik kan mijn bedrijf niet zo lang alleen laten. Ik ben helemaal alleen verantwoordelijk voor alles in mijn bedrijf. Tijdens het adviesgesprek komt dit dilemma ook aan de orde. Je bent toch zelfstandig professional geworden om vrij te zijn? Je lijkt wel een slaaf van je bedrijf. Dat komt wel keihard bij me binnen. Ik denk altijd dat ik wijze en verstandige beslissingen neem, maar blijkbaar heb ik nog iets dat ik kan leren; om vrij te zijn en afstand te nemen van mijn bedrijf. Daar ga ik tijdens mijn weekje vakantie - langer kan ik echt niet weg - in mijn zwembroek eens over nadenken; of ik vrij ben of slaaf".

Een hovenier snoeit in zijn inbox

Ties: "Als hovenier adviseer ik mijn klanten, regelmatig te snoeien. Bijhouden van snoeiwerk heeft als voordeel dat je nooit dikke takken hoeft te zagen. Als hovenier weet ik precies wat een goed moment is om te snoeien, als ondernemer weet ik geen goede oplossing voor de wildgroei in mijn administratie en mailbox. Ik merk dat ik een beetje bang word van de ongeopende mails in mijn inbox en voor de lange rij van mails waar ik niets mee heb gedaan nadat ik ze geopend heb. Klazien Tempelaar wijst me op de overeenkomst tussen buiten snoeien en in mijn mailbox snoeien. Die overeenkomst had ik niet kunnen bedenken, maar ik vind het een goede vergelijking.Ik merk dat ik in mijn mailbox "dikke takken" heb laten ontstaan, door te lang te wachten met keuzes maken met betrekking tot de stroom aan berichten. Het wegwerken van de achterstand is een klus die me wel zweetdruppels kost, want ik ben veel liever buiten aan het werk, dan achter mijn laptop. Klazien geeft mij de tip dat ik deze klus kan opknippen in kleine actiemomenten; Een kwartiertje mails verwijderen en sorteren heeft al resultaat. Dat is een helpende gedachte. Als hovenier geef ik iedereen die liever buiten aan het werk is de tip: Zorg dat de takken niet te dik worden, ruim -op een regenachtige dag- je mailbox op  en werk je administratie bij".  

moeilijk doen als het ook makkelijk kan

Wesley: "Ik heb moeite met opruimen, ik verlies me in de details. Tenminste andere mensen vinden dat het slechts details zijn. Voor mij zijn er geen details, ik zie altijd alles volledig scherp. Ik kan daarin geen onderscheid maken en zo komt het dat opruimen zo moeilijk voor mij is. Ik zie teveel en daar raak ik dan overprikkeld van en kan ik niets meer kiezen en beslissen. Onlangs is er iets moois gebeurd. Ik zag stapels documentatie van jaren  op mijn werk. Opeens besefte ik dat ik niets meer met die gedateerde documentatie  wil doen en heb het allemaal afgevoerd. Ik ben blij verrast en trots dat ikzelf in staat ben om te beslissen dat iets weg kan. Jarenlang vond ik dat heel moeilijk en maakte ik geen keuze. Maar ik heb geleerd om te beslissen in plaats van beslissingen voor me uit te schuiven. En nu kan ik iets wat ik moeilijk vind, toch doen. Ik kies niet meer voor verzamelen en opstapelen".