Blog

een internetforum is als een café. als je er niet bent, mis je niets.

Carolien (52) Ik ben loopbaancoach voor mensen met autisme. Er is me gevraagd of ik met regelmaat als deskundige mee wil werken aan een internetforum over autisme. Ik weet heel veel van autisme en de problemen die daar mee verband houden. Ik ben een vrouw met Asperger. Nadat ik mijn account heb aangemaakt, stroomt mijn mailbox dag en nacht vol met nieuwe berichten van het forum. Ik word er wanhopig en onrustig van. Ik heb beloofd om regelmatig mee te werken, maar met zoveel nieuwe berichten kan ik het niet lang volhouden. Ik raak overprikkeld van de informatiestroom die niet stoppen wil.Ik bespreek dit met Klazien Tempelaar mijn coach, die alles van mijn werk geweldig kan relativeren. Zij stelt twee mooie vragen: "Heb je ook afgesproken hoe vaak met regelmaat is? Is dat een keer per dag of een keer per week? En betekent het dan ook dat je alles moet volgen wat er op het forum wordt geplaatst?". Opeens begrijp ik dat mijn aanname over regelmatig meewerken wel eens heel anders bedoeld kan zijn. Ik heb er niets over afgesproken. De tweede vraag of ik alles moet volgen is een gewetensvraag. Ik wil álles volgen, maar ik kán niet alles volgen. Mijn hoofd kan al die informatie niet verwerken.Klazien Tempelaar zegt: "Een Internetforum is als een café, als je er niet bent, mis je niets". Dat is een mooie waarheid die ik een tijdje op me in wil laten werken. Ik hoef niet alles te willen volgen om als deskundige een waardevolle bijdrage te kunnen leveren. We loggen in en zetten alle vinkjes uit bij de berichten. Meteen stopt  de stroom aan berichten in mijn mailbox. Een zware last valt van mijn schouders.

Tijd kan zoekraken als je op internet surft.

Jesper (25) Ik ben een internetfreak: Geen dag kan ik zonder internet, geen uur, geen minuut vrees ik zelfs. Als ik aan het werk ben, staat er altijd een scherm open naar mijn sociale media. Ik kan echt wel meerdere  dingen tegelijk: knallen op mijn werk en online zijn voor alles wat er aan interessants voorbij komt op het internet. Natuurlijk wel. Ik ben een snelle jongen, een moderne man.Nu heb ik gehoord dat professional organizers als Klazien Tempelaar vinden dat multitasken meer tijd  kost en veel energie vraagt dan met concentratie werken aan een taak tegelijkertijd. Ik herken mezelf daar helemaal niet in. Maar goed, ik wil wel meedoen aan een testje. Ik noteer de tijd waarop ik geconcentreerd kan blijven werken zonder me te laten afleiden. Dat valt me tegen. Ik heb ernstig de behoefte om af te dwalen, weg te sappen, rond te surfen. Geconcentreerd werken is niet mijn ding. In de tweede test houd ik de tijd bij die ik besteed aan social media en internetten. Enorm! Nu snap ik opeens hoe het komt dat ik regelmatig tijd kwijt ben. Ik kom altijd tijd te kort, de tijd vliegt voorbij en ik weet werkelijk niet waaraan. Nu weet ik het wel. Mijn tijd raakt zoek op internet. Die dames organizers hebben toch gelijk. Ik probeer vanaf nu met mezelf af te spreken hoeveel tijd ik van mezelf mag besteden aan social media en internet. Ik ben per slot van rekening een snelle jongen, een moderne man. Ik wil met mijn tijd mee en blijven knallen. Ik kan het me niet veroorloven om zoek te raken.

je huis vertelt wie je bent

Suus (23) "Als je werkplek of  je huis een afspiegeling is van jezelf. Hoe voel je je dan? Wie ben je dan?" Deze vragen werden gesteld tijdens het organizing traject waaraan ik deel mocht nemen van mijn werkgever.  Deze vragen hebben mij aan het denken gezet. Ik wist niet dat mijn innerlijk zo zichtbaar kan zijn in de manier waarop ik mijn leef- en werkruimte heb vormgegeven en ingericht. Het raakte me.Toen ik nog een kind was is een van mijn ouders overleden. Dat heeft mijn leven ontwricht. Ik dacht dat ik het verdriet een plek had gegeven, de onmacht, de woede en de pijn. Maar blijkbaar heb ik nog een klus te klaren. Als ik om me heen kijk in mijn huis en op mijn werkplek, zie ik dat de rust en balans ontbreekt. Ik ben in therapie gegaan om mijn rouw te verwerken. Daarna is, langzaam maar zeker,  mijn huis en mijn werkplek geworden tot wat het nu is; een plek van een jonge vrouw, die van haar werk houdt en thuis is in haar huis.

geld-stress en roodstaan-ruzie

Claire (38) ik hoor met mijn gezin bij de een op de zes Nederlanders die last heeft van schulden. Als mijn partner en ik de week doornemen, komen de financiën ook aan de orde. Het gesprek wordt dan altijd minder leuk, want we hebben onkostennota's liggen waarvan de betalingstermijn allang is verstreken. En we staan steeds vaker rood. Deze problemen zijn ontstaan na het ontslag van mijn partner, ruim een jaar geleden. We hebben heel lang geprobeerd om op de oude voet door te leven, maar nu kunnen we onmogelijk zo nog langer volhouden. We krijgen geld-stress en roodstand-ruzie. Klazien Tempelaar leert ons in de cursus; Wensen over, Geld genoeg om verantwoordelijker met ons geld om te gaan, zodat we wel aan onze vaste verplichtingen kunnen blijven voldoen. We hebben in de cursus geleerd om niet naar de ander te wijzen maar zelf verantwoordelijkheid te nemen. Ik kijk welke verrassende kledingcombinaties ik kan maken uit de kledingstukken die al jaren in mijn kledingkast hangt. We ruilen met vrienden het speelgoed en de kinderkleding. En mijn partner krijgt steeds meer lol in de klussen in ons huis. We zijn creatiever en meer zelfredzaam dan in alle jaren toen we nog twee inkomens te besteden hadden.