blog

opdracht 1: verveel je weer eens

Al weken denk ik na over de workshop die ik voor een grote groep vrouwen ga geven met als thema: Hoe krijg je rust? Overal zie, hoor of lees ik nu iets over rust en onrust. "Om creatief te zijn heb je ook rust, stilte en verveling nodig" zegt Katinka Baehr, radiomaker. Ze beveelt het anderen maar ook zichzelf aan; verveling en stilte. Dat lijkt me een goede aanvulling aan mijn workshop: Hoe krijg je rust?Ik ga de dames vertellen dat ze zich weer eens mogen vervelen. Domweg een tijdje niets doen, gewoon omdat het kan en heilzaam is voor haarzelf en haar gezin. Ik denk dat ik er dan ook een creatieve oefening aan koppel en navraag wie haarzelf voor het laatst verveeld heeft.Ik ben opgevoed door een moeder die haarzelf nooit verveelde, volgens mij en ik kan me mijn eigen laatste prettige moment van verveling niet herinneren. Ik voel me er altijd ongemakkelijk bij als ik me verveel. Alsof ik dat niet mag; me vervelen.

Welke methode werkt wel?

Vraag van Corrie: "Kan jij me helpen met de allerbeste methode te vinden? Ik probeer steeds iets anders, maar niets werkt perfect. Ik ben nog steeds teveel tijd kwijt met zoeken."Antwoord van mij: "Nee, dat kan ik niet, de perfecte oplossing bestaat niet. Wel wil ik samen met je onderzoeken waarom je zo perfect wilt zijn en wil ik met je onderzoeken wat wel goed genoeg werkt om je werk met plezier en voldoening uit te voeren.Het antwoord heb ik overigens niet, dat heb jij, want jij bent de expert van je eigen hoofd".Antwoord van Corrie: oef, dat had ik niet gedacht. ik hoopte op een perfecte oplossing van jou . En dat ikzelf het antwoord heb, daar ben ik heel onzeker over.Samen: Laten we gewoon starten met het in kaart brengen van alles wat er tot nu toe is bedacht. De beweging helpt vast,  om de oplossing die werkt,  te vinden. 

verzameldrang

Ronja 34: "De kringloop is mijn meest favoriete winkel en ik houd erg van bewaren en verzamelen. Ik kan zo genieten van alles waaraan een herinnering zit en van mooie spullen die al een lange geschiedenis hebben. Ik bewaar van alles en daar word ik blij van.  Ik heb in onze nieuwe keuken een kast vol mokken en bekers uit de kringloop. Ik koop ze voor twintig eurocent en zo heb ik een grote variatie aan mokken. Opeens realiseer ik me (tijdens de workshop 'het nieuwe opruimen') dat die  nieuwe keukenkast vijfhonderd euro heeft gekost en dat die nu vol staat met mokken die ik nooit gebruik. Bizar eigenlijk dat ik die dure keukenkast vol heb gezet met servies dat ik niet gebruik. Morgen ga ik kritisch kijken naar de spullen in deze keukenkast".

cassettebandjes

Annet heeft heel veel spullen verzameld. Je mag alles van haar gebruiken, lenen, of hebben als je er iets goed mee kunt doen. Zo heeft ze nog ongebruikte, nieuwe cassettebandjes in de originele verpakking. Pas heeft ze een dichte verpakking opengemaakt en een radiofragment opgenomen op een van de  cassettebandjes. Ze was enorm blij dat het was gelukt. Nu heeft ze nog 4 ongebruikte cassettebandjes over. Is er iemand die deze bandjes kan gebruiken?

Bewaren voor de toekomst

´Praat maar niet over de toekomst´ zegt Sanne. `Ik zie de toekomst nog helemaal niet voor me want het verleden is nog niet afgesloten.`Ik blijf wel met je over de toekomst praten` zeg ik, `want anders heb je alles bewaard voor het heden en we weten allebei dat je het nu niet gebruikt. Ik hoop voor jou en voor je spullen dat je de verzamelingen tenminste in de toekomst zult gaan gebruiken.Ik heb echter ook een andere suggestie voor je. Je zou ook alle spullen die je nu niet gebruikt naar de kringloop of een winkel zoals Dorcas kunnen brengen en erop vertrouwen dat als je in de toekomst iets nodig hebt, het dan te koop is of dat het op een andere manier naar je toekomt. Je vertrouwt er dan op dat je kunt kopen of krijgen dat alles wat je nodig hebt er in de toekomst zal zijn´. Deze gedachte is nieuw voor Sanne. Ze heeft het nog nooit vanuit deze invalshoek bekeken.

Leren verdragen

Dat mensen zich zorgen maken over moeilijke en nare dingen snap ik, maar inmiddels weet ik dat mensen zich ook zorgen kunnen maken over leuke dingen. Gisteren is bij mijn klant een filmpje opgenomen en dat was leuk en moeilijk tegelijk, want een beeld zegt meer dan duizend woorden. Opeens zag zij haar huis vol verzamelingen door de ogen van de cameravrouw en dat maakte dat het leuke avontuur kantelde in iets waarvan ze huilen kon. En ik dacht na bij elke houding en elk woord: "Draagt dit bij aan een eerlijk beeld over de hoardingproblematiek?."Menno Norden, de psycholoog van Eleos noemt in het behandeltraject het woord exposure therapie: het gevoel van onbehagen leren verdragen. Zo leer je omgaan met dingen waar je moeite mee hebt. En in die fase zitten mijn klant en ik nu: We hebben nog geen eindresultaat gezien en tot die tijd oefenen we ons in leren verdragen. En willen we erop vertrouwen dat het resultaat van een middag filmen goed genoeg is om een beeld te tonen van een vrouw met hoarding.

Over liefde voor spullen en stofnesten

Carol heeft verzameldrang, ze vertelt wat het filmpje over hoarding met haar doet: "Het raakt me dat Ron de Joode het een stoornis noemt. Ik heb een stoornis, dat besef komt opeens keihard bij me binnen. Ik heb teveel spullen en ik heb er ook last van, ik walg ervan. Maar het woord stoornis heb ik er niet bij bedacht. Ik heb een stoornis. Ik heb een stoornis? Ik heb een stoornis!Ik wist ook niet dat ik in stof leefde, volgens mij valt het wel mee, maar mijn vriendin zegt dat het niet meevalt. Ik kan het inderdaad moeilijk schoonhouden, dat klopt wel, maar leef ik in stof?En die grote liefde voor spullen? Ik houd ook heel veel van mensen, juist daarom heb ik zoveel spullen. Ik bewaar alles omdat overal verhalen aanzitten en omdat ik er graag iemand blij mee wil maken. Daarom mogen al die spullen niet weg.Ik houd zoveel van mijn spullen, dat ik me er ongelukkig door voel. zoveel houd ik van mijn spullen.Kijktip: hoarding is een ziekte https://www.youtube.com/watch?v=rvl0cGvx-yM

Beest met tentakels

Marian: "Zodra ik vanmorgen beneden kwam, vloog het me aan. Het is een beest met tentakels die me vast grijpt en me naar de keel vliegt."Marian ervaart haar jarenlange hoarding problematiek als een monster dat haar in huis overal achtervolgt; waar ze ook kijkt, overal liggen stapels spullen en verzamelingen.Ze wordt er verdrietig en moedeloos van. Ze wil die spullen niet meer, maar ze loslaten en er afstand van doen, lukt haar ook niet. Het monster heeft haar vast en laat haar nog niet los.Langzaam werken we aan de grote hoeveelheid spullen in haar huis. Woordeloos zoekt ze in zichzelf  de beslissing over haar spullen: Kan het weg? Of zitten er teveel herinneringen aan, die maken dat het niet weg mag?Als het lukt om iets weg te doen, vieren we dit succes. En als het niet lukt, vertrouwen we op een goede dag waarop het wel mogelijk wordt.

Beslisregel maken

Als je het moeilijk vindt om op te ruimen, helpt het om beslisregels te maken. Een beslisregel is een vooraf genomen besluit wat je wilt doen met de stapels. Bijvoorbeeld:

  • Tijdschriften die ouder zijn dan 10 jaar (of een ander jaartal) mogen weg. 
  • De tijdschriften die nog in plastic zitten, wil ik nog wel (of juist niet meer) lezen.
  •  Kleding die ik niet meer pas, mag naar de kledingbank of kringloop. 
  • Als iets zo kapot is, dat ik het niet meer kan maken, doe ik het weg.
  • papieren die horen bij een project dat voorbij is, mogen weg. Papier van lopende projecten blijven wel. Die zijn nog heel belangrijk

Beslisregels voorkomen dat je steeds weer opnieuw, bij ieder voorwerp lang blijft nadenken. Je beslist vooraf en dat helpt bij het sorteren. Beslisregels voorkomen ook dat je elk papiertje gaat bekijken. Je kunt nu per project beslissen of je het graag of niet meer wilt bewaren

Nu ik het weer zie, kan ik het niet missen

Nettie (75): "Vroeger toen ik jong was, had ik al veel spullen, want ik houd van mooie spullen. Maar nu ik in een volgende fase van mijn leven kom, merk ik dat ik het niet meer kan bijhouden. Het is me te veel. Klazien Tempelaar helpt me met opruimen. We sorteerden vandaag de libelle's en andere tijdschriften die in grote stapels op mijn tafels liggen. Soms gaat de poes erop liggen en glijdt alles op de grond. Vooraf hadden we bedacht dat de libelle's wel weg mogen naar vrouwen die het nog leuk vinden om ze te lezen. Maar toen ik al de andere tijdschriften weer zag, ging het me toch aan mijn hart. Ik besloot toch om ze toch nog te houden. Ik wil ze toch nog lezen. Nu staan er twee boodschappentassen vol tijdschriften op me te wachten om te worden gelezen. Waar haal ik de tijd vandaan?! Ik hoop dat ik heel oud word."

Pagina's